|
**** انتظارحاضر ***** ENTEZAR
فرهنگي، اجتماعي، علمی,دفاع مقدس
شنبه 26 شهریور 1390 :: 20:12 :: نويسنده : dadigood بسم الله الرحمن الرحیم
حتما وقتی وارد بهشت زهرا میشیم عکس شهیدی که از لبانش خون جاریست رو می بینیم ... « شهيد امير حاج اميني » سلام بر خدا و شهيدان خدا و بندگان پاك و مخلص او : بعد از مدتها كشمكش دروني كه هنوز هم آزارم مي دهد،براي رهايي از اين زجر به اين نتيجه رسيدم،و آن در اين جمله خلاصه مي شود: (خدايا عاشقم كن)... از اينكه بنده بد و گناهكار خدايم سخت شرمنده ام،و وقتي ياد گناهانم مي افتم آرزوي مرگ ميكنم،ولي باز چاره ام نمي شود. به راستي كه (ان الانسان لفي خسر) هيچ برگ برنده اي ندارم كه رو كنم،جز اينكه دلم را به دو چيز خوش كرده ام: اول اينكه با اين همه گناه،او دوباره مرا به سرزمين پاكي و اخلاص و صفا و محبت بازم گرداند،پس لابد دوستم دارد و سر به سرمي گذارد،هر چند كه چشم دلم كور است و نميبينم و احساسش نميكنم،اگر چنين نبود پس چرا مرا به اينجا آورد؟ دوم اينكه قلبي رئوف و مهربان دارم و با همه بديهايم بسيار دلسوزم.لحظه اي حاضر به رنجش كسي نمي شوم، حتي رنجشي بسيار كوچك و ناچيز،ولي در عوض براي خوشنودي ديگران حاضر به تحمل هررنجي مي شوم؛ بله!به اين دو چيز دل خوش كرده ام. پس اي پروردگار من...اگر دوستم داري كه مرا به اينجا آورده اي پس مرا به آرزويم كه...برسان! و يا به اين خاطر كه نمي توانم باعث رنجش كسي شوم،بيا و مرا مرنجان و خوشنودم كن و مرا با خودت...! دنيا براي ضعيف نفسان يك گرداب هلاكت است،اگر لحظه اي به خودمان واگذارده شويم،واي برما كه ديگرنابوديمان حتمي است.خوشا آن كس كه به ياري او در اين گرداب هلاك نگردد! اي حسين... اي مظلوم كربلا...، اي شفيع لبيك گويان نداي ( هل من ناصرت) را من نيز لبيك گفتم، ( شفاعتم كن)! و مگذار در اين گرداب هلاكت هلاك گردم. اي خدا... بسيار بد و ضعيفم، و در مقابل گناه ياراي مقاومت نداريم،زيرا هنوز نشناختمت؛ و حتي در راه شناختت نيز زحمت نكشيده ام،زيرا ضعيف و پايبند به اين دنيايم،و نمي توانم از خوشي ها و آسايش هاي محض وپوشالي اين دنيا دل بكنم و در راه شناختت سختي كشم. سختي كه پر از شيريني و لذت است،ولي افسوس كه اين سختي و حلاوت نصيبم نمي گردد! خالقا... تو را به خودت قسم،تو را به پيامبران و امامان زجر كشيده و معصومت قسم بيا و (( عاشقم كن )) اگر چنين كني كه از درياي رحمت و كرامتت چيزي كاسته نمي شود و زياني به تو نمي رسد. همه آرزويم اين است كه ببينم زتو رويي چه زيان تو را كه من هم برسم به آرزويي اگر چنين كني ديگر هيچ نمي خواهم،چون همه چيز دارم. مي دانم اگر چنين كني از اين بند رهايي يافته و ديگر به سويت پر...! خدايا... دل شكسته و مهربانم را مرنجان، تو خود گفتي كه به دل شكستگان نزديكم من نيز دلي شكسته دارم؛ اي كساني كه اين نوشته را يا بهتر بگويم اين سوز دل،اين درد دل،نمي دانم چه بگويم،اين تجربه تلخ يا اين وصيتنامه،اين پيام و يا در اصل اين خواهش و تقاضاي عاجزانه را مي خوانيد،اگر من به آرزويم رسيدم و دل از اين دنيا كندم،بدانيد كه نالايق ترين بنده ها هم مي توانند به خواست او به عینه دیده ايد كه يك بنده گنه كار خدا به آرزويش رسيده است. يارب ز كرم بر من درويش نگر در من منگر در كرم خويش نگر هر چند نيم لايق بخشايش تو برحال من خسته دل ريش نگر حالا كه به عينه ديديد،شما را به خدا عاجزانه التماس و استدعا مي كنم، بيائيد و به خاكش بيفتيد وزار زار گريه كنيد و اميدوار به بخشايش و كرمش باشيد. وبا او آشتي كنيد،زيرا بيش از حد مهربان و بخشنده است.فقط كافي است يكبار از ته دل صدايش كنيد،ديگر مال خودتان نيستيد و مال او مي شويد و ديگرهر چه ميكند او مي كند و هر كجا مي برد،او مي برد.ولي در اين راه آماده و حاضر به تقبل هرگونه رنج و سختي همانند: مظلوم كربلا حسين(ع) و پيامدار او زينب(س) باشيد.هر چند كه سختي و رنجهاي ما در مقايسه با آنها نمي تواند قطره اي در مقابل دريا باشد.بله،خداگونه شدن مشقات و مصائب دارد،زيرا كليدش و نشانش همين است و در عوض آن چيز كه براي شما مي ماند...! و آن بسيار عظيم و شيرين است؛ در راه طلب پاي فلك آبله دارد اين وادي عشق است و دوصد مرحله دارد درد و غم رنج است و بلا زاد ره عشق هر مرحله صد گمشده اين قافله دارد صد مرحله را عشق به يك گام رود ليك در هر قدم اين ره چه كنم صد تله دارد گر دست مرا جاذبه عشق نگيرد فرياد نه جان زاد و نه دل راحله دارد خدايا! شكرت،آنچنان شكري كه تو لايق آني. خدايا! عاقبت به خيرمان بگردان. خدايا! ما را به راه راست هدايت فرما. خدايا! ما را آني به خودمان وامگذار. خدايا! گناهان ما را ببخش. خدايا! آبروي ما را مريز. خدايا! مريض هاي اسلام را شفا عنايت فرما. خدايا! اسلام و مسلمين را پيروز فرما. « شهيد امير حاج اميني » شنبه 26 شهریور 1390 :: 20:07 :: نويسنده : dadigood
شنبه 26 شهریور 1390 :: 19:47 :: نويسنده : dadigood
شنبه 26 شهریور 1390 :: 19:28 :: نويسنده : dadigood
دلم قرار نمی گیرد از فغان بی تو سپند وار زکف داده ام عنان بی تو
ز تلخ کامی دوران نشد دلم فارغ زجام عشق لبی تر نکرد جان بی تو
چون آسمان مه آلوده ام زتنگ دلی پراست سینه ام از اندوه گران بی تو
نسیم صبح نمی آورد ترانه شوق ســــر بهـــار ندارند بلبـــلان بی تو
لب از حکایت شبهای تار می بندم اگر امان دهدم چشم خونفشان بی تو
چو شمع کشته ندارم شراره ای به زبان نمی زندسخنم آتشی به جان بی تو
ز بی دلی و خموشی چو نقش تصویرم نمی گشایدم از بی خودی زبان بی تو
عقیق سرد به زیر زبان تشنه نهم چو یادم آید از آن شکرین دهان بی تو
گزاره غم دل را مگر کنم چو امین جدا ز خلق به محراب جمکران بی تو
جمعه 25 شهریور 1390 :: 21:39 :: نويسنده : dadigood
شلمچه آمده ام شرح قصه گويم باز بگويم از سر شوق از شهيد و از جانباز تمام سبزترين خاطرات من اينجاست سرود سورة والعاديات من اينجاست چه شد بسيجي و آن لحظه هاي نوراني ميان آتش و خون سجده هاي طولاني چه شد غرور بسيجي، سرود يا زهرا! شعور رقص جنون نغمة مسلسل ها شلمچه تك تك گل هاي پرپرم اينجاست و پاره هاي وجود برادرم اينجاست
شلمچه آمده ام تا بگويم از سرِ درد چه ها كشيده ام از دست مردم نامرد كجاست كوچة تشخيص مرد از نامرد كجاست سنگر و سجادة عشيرة درد كجاست چفية خونين و جانماز نماز كجاست آن عطش سرخ لحظه هاي نياز خدا چه شد كه چنين آب از آسياب افتاد به ريسمان شهادت چگونه تاب افتاد هماره خون شهيد از رگ زمان جاري ست هلا غزال طلايه سمندري باقي ست علم ز كف ننهاده اگر چه خاموشم ز عطر ياد شهيدان هماره مدهوشم
درباره وبلاگ به وبلاگ من خوش آمدید کاش حرف دل ما ذکر خوش مهدی بود قصه محفل ما صحبت یامهدی بود کاش بین همه معجزه هایت یارب جمعه ای معجزه آمدن مهدی بود آخرین مطالب آرشيو وبلاگ پيوندها نويسندگان
|
||||
 |
